Isolatie – Insulation

Nederlands

Deze week zou een drukke week worden… Op donderdag kwamen ze dubbel glas installeren in onze aluminium frames (de houten moeten nog even op zich laten wachten), en vrijdag kwam een ander bedrijf extra isolatie plaatsen in onze plafonds. Dubbel prijs! Erg fijn aangezien ze weer sneeuw voorspellen voor dit weekend (het is maar de vraag of Brian maandag kan gaan werken). Het dubbel glas plaatsen verliep zonder problemen, het enige minpunt was dat Miriam niet in haar eigen bed kon slapen aangezien de ramen in haar kamer er dus uit lagen. Een eindje wandelen in de kinderwagen en madame lag heerlijk te tukken. Probleem opgelost 😉 Toen kwam vrijdag…

De dag begon goed. Brian was thuis, Miriam was vrolijk, Frances was lekker aan het werk, de isolatiemensen kwamen en begonnen op de eerste verdieping. Een paar uur lang niets van ze gehoord afgezien wat gerommel her en der, maar niets noemenswaardig. Toen ze daar eenmaal klaar waren kwamen ze naar beneden om daar de isolatie te installeren. Ondertussen was Miriam weer wakker geworden, had haar lunch gehad en werd in de auto gezet zodat zij en papa een paar boodschappen konden gaan doen. Frances werkte weer lekker verder, totdat ze na zo’n half uur een heel karakteristiek geluid hoorde. Het eerste wat ze dacht was: ‘Laat het alsjeblieft aan het regenen zijn buiten!’, maar helaas was het droog. Vervolgens zag ze de waterdruppels uit het plafond vallen. Sh*t! Ze hebben een van de waterleidingen een klap gegeven! Een paar tellen later kwamen de isolatiemensen in razende vaart uit de kruipruimte gekropen. Eerste vraag: ‘Waar is de hoofdkraan?!?’, gevolgd door het antwoord: ‘Geen idee!’ Ter aanvulling voor de niet-Kiwis: hier in Nieuw-Zeeland zitten de hoofdkranen buiten aan de straat, niet binnenshuis zoals in Nederland. Helaas hadden noch Brian noch Frances er aan gedacht om ooit eens uit te zoeken waar dat ding nou precies zat. Dat zal ons leren… 😦 Brian gebeld, hij wist het niet, vervolgens de border omgraven, vonden hem nog steeds niet. De gemeenteraad gebeld, gegraven op de plek die ze ons aangaven: nog steeds niet. Een hele lijst loodgieters afgebeld: óf ze namen niet op, óf ze zaten mudjevol en konden ons niet helpen. Brian was ondertussen thuisgekomen (de mededeling: één van de waterleiding is gebarsten, werkt aardig om hem rechtsomkeert te laten maken ;-)) en was dapper aan het meegraven. Uiteindelijk de brandweer gebeld, en die kwamen een paar minuten later met loeiende sirenes aanrijden. Ondertussen stond ook de halve straat mee te kijken. De brandweer vond de hoofdkraan, draaide hem dicht en werd vervolgens prompt weggeroepen voor een écht noodgeval (een huisbrand).

Afijn, toen was het een kwestie van afwachten tot het plafond uitgedrupt was. Brian heeft de mannen meegeholpen om het zeiknatte isolatiemateriaal weer te verwijderen. Als het er nog een beetje droog uit zag, werd het in de vuurlinie gelegd zodat het wat water kon absorberen. De mannen hadden ondertussen ook hun baas gebeld, die langskwam vergezeld door een loodgieter (hoera!) en een tapijtreiniger (hoera!). Wat dat betreft heeft dat bedrijf de calamiteit bewonderenswaardig afgehandeld: ze helpen volop mee met opruimen, en gingen niet weg totdat alles, voor zover mogelijk, weer op orde was. We moesten de baas op een gegeven moment bijna letterlijk de deur uit duwen 😉 Het tapijt en de onderliggende planken zijn nog nat, dus heeft de reiniger een droger achtergelaten om het proces wat te versnellen. Over een paar weken is het poging nummer 2 voor de isolatie!

English

This week was going to be a busy week … On Thursday they came to install double glazing in our aluminium frames (the wood is going to take some more time), and on Friday another company placed additional insulation in our ceilings. Double whammy! Very nice since they predict snow again for this weekend (it is doubtful whether Brian can go to work come Monday). The double glazing installation went smoothly, the only downside was that Miriam couldn’t sleep in her own bed because the windows in her room weren’t there anymore. A walk in the pram and Madame snoozed peacefully. Problem solved 😉 Then came Friday …

The day started well. Brian was at home, Miriam was happy, Frances was working well, the insulation people came and started on the first floor. For a few hours we didn’t hear anything except some rumblings here and there, but nothing significant. When they were finished they came downstairs to put in the insulation there as well. In the mean time, Miriam had woken up again, had her lunch and was put in the car so she and Dad could do some shopping. Frances worked on again until, after about half an hour, she heard a very characteristic sound. The first thing she thought was, ‘Please let it be raining outside!’, but unfortunately it wasn’t. Then she saw the water drops falling from the ceiling. Sh*t! They had burst one of the water pipes! A few moments later the insulation people came out of the crawl space at breakneck speed. Question: “Where is the water main?!?’, followed by the answer: ‘No idea!’ To explain to the non-Kiwis: here in New Zealand the water mains are on the street outside, not in the house like in the Netherlands. Unfortunately, neither Brian nor Frances thought to ever find out where exactly that thing was. That will teach us … 😦 Called Brian, he did not know, then overturning the border, still didn’t find it. Called the city council, dug up the place they told us to: still nothing. Called a whole list of plumbers: either they didn’t answer, or they were booked full and couldn’t help us. Meanwhile, Brian had come home (telling him: one of the water pipes has burst, is a sure fire way to get him to come back ;-)) and was digging away as well. Finally called the fire department in the end, and they pulled up a few minutes later with sirens blaring. Half the street had turned up to watch as well. The fire department found the water main, turned it off and then were promptly called away for a réal emergency (a house fire).

Well, then it was a matter of waiting until the ceiling stopped dripping. Brian helped the men to remove the soaking wet insulation. If it still looked a little dry, it was placed in the line of fire so it could absorb some water. Meanwhile the men had called their boss, who came along accompanied by a plumber (hurrah!) and a carpet cleaner (hurrah!). In that respect, the company handled the disaster admirably: they were heavily involved in the cleaning, and did not leave until everything, where possible, was back to normal. We almost literally pushed the boss out of the door in the end 😉 The carpet and the underlying boards are still wet, so the cleaner left a dryer to speed up the process a bit. In a few weeks: attempt number 2 for insulation!

Advertisements

1 Comment (+add yours?)

  1. Hannele
    Aug 15, 2011 @ 10:02:49

    Holy waterworks, Batman!

    Krijg je eindelijk je dubbel glas, gebeurt dit weer. En dan ook nog in de week dat jullie allebei jarig zijn.
    Gelukkig dat iedereen goed heeft meegeholpen op te ruimen. Is alles alweer een beetje droog?

    Ik houd van jullie,

    mam

    Reply

Let us know what you think :-)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: