Aardbeving, 17 – Earthquake, 17

Nederlands

Helaas zijn we vandaag weer eens ‘getrakteerd’ op een paar fikse naschokken: 5.5 en 6.0. Toen de eerste aanklopte, om exact 1 uur ‘s middags waren we alle drie thuis. Hij was kort maar krachtig, Frances stond een beetje na te shaken en Miriam was erg onrustig, maar ze pikte waarschijnlijk de spanning van haar moeder op. Die belde ook met een collega op kantoor, hoorde dat iedereen gelukkig OK was, en dat het pand geëvacueerd was en dat iedereen naar huis ging. Alles leek voor de rest rustig buiten, dus gingen we er met zijn drieën op uit om een fietszitje voor Miriam te kopen. Onderweg in de auto kwam de 6.0 om 2:20 ‘s middags… Het leek net alsof Brian de auto niet meer goed onder controle had, erg eng! Die naschok duurde ook behoorlijk lang, zeker iets van 90 seconden. We zijn toen bijna meteen maar weer omgekeerd en naar huis gegaan, in die sectie van de stad was de stroom uitgevallen, dus we konden niet pinnen bij de winkel. De weg terug leek op een herhaling van de vorige aardbevingen: aangeslagen mensen, scheuren in het wegdek, stoplichten die niet werken, liquifaction links, rechts en midden, continue naschokken. Wat een feest! Iedere keer als Christchurch er weer een beetje bovenop begint te komen, wordt ze weer neergemept door Moeder Natuur. Gelukkig zijn er deze keer geen doden gevallen, alleen lichtgewonden, en heeft de 5.5 beving waarschijnlijk wel levens gered, aangezien alle hoge panden al geëvacueerd waren toen de 6.0 ons trof.

We zijn alledrie nu veilig thuis, we hebben een tijdje zonder stroom gezeten maar die doet het nu gelukkig weer. Het water daarentegen niet, maar de warmwaterketel zit nog vol en de buren hebben de bron in hun tuin. Voorlopig redden we ons wel, deze dag lijkt minder heftige gevolgen te hebben dan 22 februari. We houden jullie op de hoogte!

English

Unfortunately, today we were once again ‘treated’ to a few hefty aftershocks: 5.5 and 6.0. When the first one knocked on the door, at exactly 1 PM, all three of us were at home. It was short but powerful, Frances was shaking a bit afterwards and Miriam was very restless, but she probably picked the tensions of her mother. Mum also phoned a colleague in the office, heard that everyone was OK fortunately, and that the building was evacuated and everyone had gone home. Everything seemed quiet now outside, so all three of us went out to buy a bike seat for Miriam. In the car, the 6.0 hit at 2:20 in the afternoon … It seemed as if Brian was no longer completely in control of the car, very scary! This aftershock took a considerable time, at least something like 90 seconds. We then turned around again almost immediately and went home, in that section of the city there was a power failure, so we could not EFTPOS at the shop. The trip back seemed like a repeat of the previous earthquakes: distraught people, cracks in the road, traffic lights not working, liquefaction left, right and centre, continuous aftershocks. Oh, the joy! Every time Christchurch begins to get back up on her feet, she gets knocked down again by Mother Nature. Fortunately no deaths this time, only minor injuries, and the 5.5 quake probably saved lives, since all high buildings had been evacuated when the 6.0 hit us.

We are safe at home now, we were without electricity for a while, but happily it’s working again now. The water doesn’t, but the hot water tank is still full and the neighbours have their well in the garden. For now we’ll be OK, this day seems to have less severe consequences than February 22. We’ll keep you posted!

Advertisements

Let us know what you think :-)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: