Big Day Out 2011

Nederlands

Het is al een paar weken geleden, maar toch maar een verslagje van dit evenement πŸ™‚ Vrijdag 21 januari was de Big Day Out in Auckland, een jaarlijks rock muziek festival. De line-up was een paar maanden van te voren bekend gemaakt, en toen hoorden we dat Rammstein zou spelen! Oeh, heel verleidelijk… Wanneer kwamen pa en ma ook alweer? 19 Januari? Mooi, da’s op tijd πŸ˜€ Toen maar even heen-en-weer gemaild, en ja hoor: opa wilde graag met ons mee en oma wilde graag een dagje oppassen. Fijn! Kaartjes gekocht, vliegtickets gekocht en maar wachten op de dag…

Op vrijdag waren we keurig op tijd op het vliegveld. Onze vlucht zou om half 11 vertrekken, en dan zouden we even voor twaalven in Auckland moeten landen. Zitten we in het vliegtuig, mochten we nog niet gaan. Er was een klein technisch mankement verholpen tussen de vluchten door, en het juiste papierwerk moest nog worden ingevuld. Zou zo’n 10 minuutjes duren. OK, prima, we hebben geen haast, Rammstein speelt pas om 8 uur ‘s avonds. Uiteindelijk werden de 10 minuten er bijna 90, ze konden het papierwerk niet vinden. En denk maar niet dat we een gratis drankje kregen in de tussentijd! Dit is de laatste keer dat we met Jetstar vlogen. Maar goed, uiteindelijk waren we in Auckland, even geld pinnen en kwamen vervolgens iemand tegen die zei: ‘Jullie zien eruit alsof jullie naar de Big Day Out gaan’. Met hem hebben we toen een taxi gedeeld, en het leuke was dat hij voor Mars werkt en dus een zak vol Marsen, Snickers e.d. bij zich had, die hij graag uitdeelde. Heel vervelend πŸ™‚

Toen we eenmaal op het terrein waren zijn we eerst naar Airbourne geweest. Die waren net begonnen met spelen en zetten een hele aardige show neer. Verder hebben we de Deftones gezien, Shihad, Iggy Pop (old rockers never die :)) en natuurlijk Rammstein! De show was spectaculair, veel vuur en vlammen en lichteffecten. Wat jammer is dat je bij Rammstein wel heel sterk het gevoel krijgt dat je alleen naar ze aan het kijken bent, ze hebben niet echt een connectie met het publiek. Maar ach, dat hoort ook bij hun imago. Er was trouwens nog een lichtpuntje… Even na half 4 keek Brian op zijn telefoon, en had pa hem een SMS gestuurd (hij was er even op uit gegaan): “Rammstein signeert om 4 uur! Kom daar-en-daar naartoe.” Wij ernaartoe, staat er een Γ©norme rij mensen. Vervolgens pa zoeken, en waar staat hij? Bijna helemaal vooraan! Brave jongen. Uiteindelijk hebben we alle drie handtekeningen weten te bemachtigen.

Op het einde van de dag was het nog een truc om een taxi te pakken te krijgen. Ze reden af en aan, maar reden ons Γ³f voorbij (waarom eigenlijk?!?), Γ³f ze hadden al een vrachtje. Uiteindelijk, rond middernacht, hadden we er een. Gelukkig maar, want het plensde al een tijd van de regen en we waren alle drie al doorweekt. Op het vliegveld moesten we nog uren wachten (aangezien onze vlucht pas om half 7 vertrok), maar konden we de tijd heel leuk doorbrengen met een vrouw die pa ontmoette. Zij was ook naar de BDO geweest en is een enorme Rammstein-fan, dus we hadden een hoop om over te praten. Lekker veel YouTube filmpjes bekijken op Fran haar iPhone. Ze was zelf te laat voor de handtekeningen, dus hebben wij haar een set handtekeningen kado gedaan, aangezien we er toch twee hadden. Goed voor ons karma, en zij was erg dankbaar πŸ™‚
Uiteindelijk weer thuis gekomen (zonder vertraging), Miriam plat geknuffeld (voor de eerste keer 24 uur lang achtergelaten), gedoucht en in bed gedoken.

English

Even though it happened some weeks ago, but still: here’s a report of that event πŸ™‚ Friday 21st January was the Big Day Out in Auckland, a yearly rock music festival. The line-up had been announced a few months prior, and then we heard that Rammstein would be playing! Ooh, that’s very tempting… When do mom and dad arrive again? 19th January? Good, that’s on time πŸ™‚ A couple of e-mails to and fro later, and all was arranged: grandpa loved to come with us and grandma loved to look after Miriam for the day. Nice! We bought the tickets, booked the flights, and awaited the day…

On Friday we were at the airport nice and early. Our flight was supposed to leave at 10:30, and we would land in Auckland just before noon. Once on the plane, we weren’t allowed to leave yet. Some slight technical malfunction had been fixed between flights, and the required paperwork still needed to be filled in. It would take about 10 minutes. OK, fine, we’re not in a hurry, Rammstein doesn’t play until 8 in the evening. In the end the 10 minutes turned to 90, they couldn’t find the paperwork. And don’t think we got a free drink in the meantime! We’re never flying Jetstar again. But OK, eventually we arrived in Auckland, went to get some money from the ATM and bumped into someone who said: ‘You look like you’re going to the Big Day Out.’ We ended up sharing a cab with him, and the nice part was that he works for the Mars company, and thus had a bag full of Marses, Snickers etc. on him, which he liked to hand out to everyone. Such a shame πŸ™‚

Once we were in the stadium, we went to see Airbourne first. They had just started to play and did quite a nice show. Apart from that we saw the Deftones, Shihad, Iggy Pop (old rockers never die ;)) and off course Rammstein! The show was spectacular, lots of flame and fire and light effects. The shame with Rammstein is that you get a strong feeling that you’re just watching them, they’re not really connecting with the audience. But hey: it’s all part of their image. There was a bright side to all this… Just after 3:30pm Brian looked at his phone, and his father had sent him a text (he had gone off on his own for a while): “Rammstein is signing autographs at 4! Go there-and-there.” We arrive, there’s a hΓΊge queue of people waiting. Then we go off to find dad, and where is he? Almost all the way at the front of the queue! Good boy. In the end all three of us managed to get autographs.

At the end of the day it was a challenge to get a cab. They were driving to and fro, but they were either ignoring us (why do they do that?!?), or they had already picked up passengers. We managed to get one around midnight. Fortunately, because it had been raining quite heavily for a while and all three of us were soaked. At the airport we had to wait for several hours (since our flight didn’t leave until 6:30), but spent the time quite happily with a woman whom dad met. She had also gone to the BDO and is a huge Rammstein fan, so we had lots to talk about. Watched quite a lot of YouTube clips on Fran’s iPhone. She had been too late to get the autographs, so we gifted her with a set, since we had two anyway. Good for our karma, and she was very grateful πŸ™‚
In the end we got home (without any delays), hugged Miriam intensively (first time we left her for 24 hours), took a shower and went to bed.

Advertisements

1 Comment (+add yours?)

  1. Sandra
    Feb 25, 2011 @ 23:37:49

    Gaaf zeg, ziet er goed uit!!

    Reply

Let us know what you think :-)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: