Aardbeving, 4 – Earthquake, 4

Nederlands

Nu de gemoederen hier weer (een beetje) bedaard zijn, zoals beloofd een wat uitgebreider verslag van de aardbeving. Het was zaterdagochtend, erg vroeg. We lagen rustig in bed, met Jerom tussen ons in. Brian was al wakker en lag er over na te denken om misschien op te staan en een bakkie thee te zetten, aangezien hij niet meer in slaap kon komen. Ik lag te soezen. Ineens sprint Jerom uit bed, maar waarom? De kastdeuren rammelden, dus in eerste instantie dacht ik dat Brian bezig was op te staan en zijn kamerjas niet kon vinden. Beetje raar, normaal maakt hij niet zoveel lawaai. Vervolgens kom je erachter dat hij nog in bed ligt… Hij dacht eerst dat er een bus voorbij kwam rijden. Als je dan merkt dat letterlijk het hele huis staat te trillen op zijn grondvesten is de conclusie snel getrokken: aardbeving! In elkaars armen weggekropen hebben we gewacht tot het voorbij is, een bijzonder enge ervaring. Na zo’n halve minuut viel ook de stroom uit, wat niet erg fijn was aangezien de temperatuur buiten rond het nulpunt schommelde. Wat apart is dat een hoop mensen opmerkingen maakten over het geluid van de beving, wat ik zelf helemaal niet gemerkt heb. Brian wel. Misschien dat de kastdeuren te hard aan het klapperen waren? De beschrijvingen van de beweging varieert ook sterk. Een goederentrein, cementmolen, achtbaan, drilboor… Zelf vond ik het net alsof iemand ons huis had vastgepakt en ermee aan het schudden was. Afijn, toen het voorbij was (geen idee hoe lang het heeft geduurd, je tijdsbesef ligt compleet overhoop op zo’n moment) hebben we weer geprobeerd wat te slapen. We dachten eigenlijk dat dit niet zo’n zware beving was, wisten wij veel! Pas later hoorden we dat deze beving gelijk stond aan degene die HaΓ―ti plat gelegd heeft. We maakten ons dus niet bijster veel zorgen toen we rond 7 uur ‘s ochtends opstonden. Toen we de transistor radio aanzetten merkten we dat het allemaal toch een stuk ernstiger was dan aanvankelijk gedacht.

Vandaag lijkt Christchurch het een stuk beter te doen. Bijna overal is weer water en elektriciteit, al moeten we het water nog steeds koken voordat we het drinken. Ach, als dat het ergste is? Hopelijk is dat met een paar dagen weer voorbij als de waterleidingen doorgespoeld zijn. In het centrum hebben de experts de gebouwen nagelopen op veiligheid en ze gemarkeerd. Ze verwachten niet dat het centrum maandag open gaat, dus een hoop mensen hebben 3 dagen weekend πŸ™‚ De naschokken zijn nog steeds pittig, we hebben er vandaag al twee gehad van 4.3 en een van 5.0 op de schaal van Richter. Ze denken dat de ergste schokken na 48 uur wel over zullen zijn, dus nog maar zo’n 14 uur te gaan! Ondertussen hebben we de boodschappen kunnen doen, bijna alle supermarkten zijn weer open. Verhongeren zullen we dus niet πŸ™‚

English

Now that everything has calmed down (a little bit), here’s the more extended report of the earthquake as promised. It was a Saturday, still very early. We were quietly lying in bed, with Jerom in between us. Brian was already awake and contemplating getting up and making a cup of tea, since he couldn’t get back to sleep. I was just dozing. Suddenly Jerom jumps up and runs away, but why? The closet doors were rattling, so I thought that Brian was in the process of getting up, and that he couldn’t find his bathrobe. A bit strange, normally he doesn’t make so much noise. Then you suddenly notice he’s still in bed… At first he thought there was a really big bus passing. If you then notice that the whole house is literally being shaken to its core, the conclusion is quickly drawn: earthquake! Curled up in each other’s arms we awaited the end of the quake, a very scary experience. After about half a minute the electricity was cut off as well, which wasn’t very nice since the temperature outside was about zero degrees Celsius. What’s interesting is that a lot of people commented on the noise that the quake was making, which I didn’t notice at all. Brian did. Maybe the closet doors were rattling too loudly? The description of the movements varies strongly as well. A freight train, cement mixer, roller coaster, jackhammer… Personally I thought it felt like someone had picked our house and started shaking it. Oh well, after it was over (no clue how long it lasted, your sense of time goes completely haywire when something like that happens) we tried to get some sleep again. We actually thought that this quake wasn’t all that bad, how were we supposed to know! It wasn’t until later that we heard that it was the same in size as the one that flattened Haiti. So when we got up around 7 in the morning, we weren’t all that worried. When we turned on the transistor radio we found out that it all was a lot more serious that we thought at first hand.

Christchurch seems to be doing a lot better today. The water and electricity has been reconnected almost everywhere, even though we still have to boil the water before drinking it. Well, if that’s the worst? Hopefully that can stop as well in a couple of days when the water pipes have had the chance to flush through completely. In the city centre experts have checked the buildings for safety and marked them accordingly. They don’t expect the city centre to open on Monday, so a lot of people get 3 days weekend πŸ™‚ The aftershocks are still pretty bad, we already had two with a 4.3 and one with a 5.0 on the Richter scale. They think that the worst shocks will subside after 48 hours, so only some 14 hours to go! We have been able to go grocery shopping in the meantime, almost all the supermarkets are open again. We won’t starve πŸ™‚

Advertisements

Let us know what you think :-)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: